Блог

За два гады не станеш прафесіяналам толькі праз лекцыі і дыскусіі на семінарах, але пісаць магістарскую трэба, таму, звярнуўшыся да любімага спосабу навучання праз дзеянне, я запакавала невялікі заплечнік і паспяшался паўтарыць вядомае падарожжа “З Пецярбурга ў Маскву”.


Сёння ў Мінску адкрылася 15-я Міжнародная выстава “Адукацыя і кар’ера”. Пад адным дахам Палацу спорту яна сабрала дзясяткі ўніверсітэтаў і каледжаў, якія ў лепшым свеце прэзентуюць свае праграмы і магчымасці. Adukacyja.info адной з першых пабывала на выставе і пазнаёмілася з самымі цікавымі экспанентамі. Раім гэта зрабіць і вам!


Ужо трэці год у межах «Культуры і крэатыўнасці» ладзіцца мноства майстар-класаў, трэнінгаў, розных нефармальных сустрэч. Адрасаваныя яны ў першыя чаргу мэнэджарам культуры, культурным журналістам, бізнэсоўцам з гэтай сферы, якія жадаюць падвышаць свой прафесійны ўзровень. Але ёсць сярод гэтай разнастайнасці адзін «слот», які варта было б паспрабаваць кожнаму, — анлайн-курсы. Шчыра прызнацца, самыя лёгкія, які мне калі-небудзь даводзілася праходзіць.


Гісторыя Глеба Міхайлоўскага, бадай, хутчэй выключэнне з правіла, чым тыповы прыклад. Аднак самае галоўнае, што я адзначыла для сябе пасля нашай гутаркі, – калі ты марыш пра нешта, ты напалову ўжо можаш.


З серыі “пайшла па хлеб – купіла шубу”: я садзілася пісаць чарговую старонку свайго блогу і нават не ведала, што праз паўгадзіны буду скакаць польку пад “Песняроў” у інтэрнаце.
Але пакуль думала над фармуліроўкамі, успомніліся ўжо чорна-белыя дзіцячыя гады, калі праз ідэю “ўсебаковага развіцця дзіцяці” я трапіла ў групу беларускага народнага танцу Сяргея Вячоркі. Хадзіла я туды не больш за год, але дагэтуль помню тоўстыя чырвоныя шкарпэткі, звязаныя бабуляй замест дэфіцытных чэшак, і пяць-шэсць рухаў полькі.
Карацей, проста так гэтыя ўспаміны скончыцца не маглі, таму ў выніку маем з’ехаўшых з глузду суседзяў (гэта было громка!), лыткі, якія мне адпомсцяць заўтра і цудоўны настрой.


Ідэя паступаць за мяжу ўпершыню з’явілася ў маей “Дэкларацыі мары” прыкладна ў 2014 годзе. Здаецца, яна трапіла ў гэты спіс дзякуючы ўплыву майго тагачаснага сябра. Не магу сказаць, што я бяздумна паддаюся ўплывы кожнага, хто з’яўляецца ў жыцці, але хлопцы чамусьці заўсёды пакідалі і пакідаюць адбітак на маім шляху, і, дякуй богу, гэта заўсёды змяняе жыццё да лепшага:). […]


13 гадоў збольш плённага навучання, тры атэстаты, але толькі сёлета я нарэшце атрымала пасведчанне аб сярэдняй адукацыі. Зараз я ўдзельнічаю ў праграме Global Citizen Year, якая дазваляе маладым людзям з розных куткоў свету цягам году жыць і працаваць у адной з чатырох краін – Эквадоры, Індыі, Сенегале ці Бразіліі.


Школа на гэты раз вялізарная: 80 чалавек з усіх краін Усходняга Партнёрства і Расіі прыехалі вырашаць, што рабіць з гэтым кутком свету, пакуль за нас не вырашылі іншыя. І не проста таму, что мы – гэта будучыня нашых краін. Не мы адны, і не толькі будучыня. Многа што вырашае сённяшні дзень, той самы, падчас якога мы носімся па калядных маркетах і купляем мандарынкі на навагодні стол. Таму сёння мы ў Вільні.


  • 113
  • 20.12.2016

Бадай што з настрыфікацыі любы абітурыент чэшскай ВНУ пачне збіраць інфармацыю пра паступленне. Пакрокавая інструкцыя гэтай працэдуры ёсць на ўсіх сайтах, якія прапануюць сваю дапамогу будучым студэнтам. На мінулым тыдні я атрымаў пасведчанне аб настрыфікацыі, таму, як мне падаецца, маю поўнае права падзяліцца з вамі сваім досведам, заснаваным ні на чым іншым, апроч праўды.


З іншага боку, у беларускіх кандыдатаў кепска развітыя камунікацыйныя навыкі. Яны не ведаюць, як выступаць, як фармуляваць і адстойваць уласную думку. Яны не ведаюць, як сябе прадаваць.


Колькі разоў вам шанцавала ўбачыць таямніцы ўнутранага свету творчых людзей? Такі цуд нядаўна здарыўся са мной: знаёмства з Наталляй Валадзько – стваральніцай праекта ARTboat – вырашыла мой лёс.


Маладыя спецыялісты-авантурысты наведалі Берлін у канцы лістапада, каб не толькі паглядзець, як на Еўропу спускаецца Раство, і папіць глінтвейну на Alexanderplatz, але і расказаць нямецкім палітычным функцыянерам, чым жыве Беларусь без сядых скроняў.


Навошта беларусы едуць у Вільню? – пытанне камічнае і простае, бо кожны ведае на яго як мінімум тры варыянты адказу. Але наш выпадак – выключэнне: мы ехалі не за рэчамі ці кавай, а для сустрэч. Сустрэч з тымі, хто навучыць нас новым падыходам да разумення эканомікі, палітычнага свету і саміх сябе, да сваёй будучыні – асабістай і грамадзянскай.


Колькі тыдняў таму стартаваў прыём заявак на праграму студэнцкіх абменаў Global UGRAD. Сёлета яна выклікала вялізную зацікаўленасць і не меншую заклапочанасць пытаннямі ад нашых чытачоў: як падацца? што рабіць? колькі ў мяне шанцаў? Adukacyja.info адшукала былую выпускніцу праграмы Марыю Скараход і простай мовай распытала пра ўсё, што патрэбна ведаць, калі вы плануеце стаць стыпендыятам Global UGRAD.


Калі паспрабаваць апісаць два мінулыя месяцы, атрымаецца сумесь з моцных пачуццяў, чатыры-пять гадзін сну на суткі, шмат думак кшталту “Трэба паспець”. Але разам з тым гэта цікавыя знаёмствы і ўпэўненасць, што ты сапраўды камусьці патрэбны. Частка першая: універсітэт Вяртанне да сваёй альма матэр, хоць і ў апоўшні год, трохі мяне нервавала, бо трэба было залічыць усе прадметы […]


Год таму Ўладзя паступіла на новую англамоўную праграму Вышэйшай школы Эканомікі ў Санкт-Пецярбургу і з захапленнем дзялілася сваімі ўражаннямі ад тамтэйшай вучобы. Што яна думае пра свой крок, калі за спінай засталося два семестры, – у гэтым допісе.


Мая прыгода з GFPS пачалася 2 гады таму, калі я сама ў якасці стыпендыяткі прыехала на семестр у Кракаў. За гэты час, паспеўшы перарасці з удзельніцы ў ментара беларускіх стыпендыятаў, я дапамагла і працягваю дамапагаць беларускім студэнтам атрымаць свой шанец на вучобу ў Польшчы. GFPS зацягвае і, як бачыце, дагэтуль не адпускае.


З чаго складаецца працэс паступлення ў чэшскі ўнвіерсітэт? Наш АДУрэпарцёр Антон Савіцкі даведаўся пра гэта з першых вуснаў – на мерапрыемcтве “ECR – бясплатная адукацыя ў Чэхіі”.


Разам з камандай, нашымі шаноўнымі гасцямі і, безумоўна, удзельнікамі мы зладзілі сапраўды амерыканскі вечар у Мінску. Што карыснага там пачулі?


Аднойчы, седзячы на нуднай лекцыі ў БДУ, я зразумеў, што хачу кардынальна змяніць жыццё.